کنسرت پاپ گروهی
هفته پیش رفته بودم کنسرت پاپ گروهی توی سالن وزارت کشور.
توی جایگاه ویژه رضا کیانیان بود و شریفی نیا و پژمان بازغی.
اولین خواننده مانی رهنما بود. با یک کت چرم مشکی اومد روی سن. نشست پشت پیانو و برای خسرو شکیبایی یه شعر خوند و پیانو زد. خیلی شعر قشنگی بود. یه شعر هم به اسم یادگاری خوند که خیلی قشنگ بود. خیلی خوب بود.
بعد از اون مهران مدیری اومد. دیگه جمعیت سالن رو گذاشته بود روی سرش. مهران مدیری که همش سنتی خوند. آهنگهای غصه دار و یکی هم شاد. آهنگ شبهای برره رو هم خوند.
بعدش آنتراک به مدت ده دقیقه.
بعدش رضا یزدانی اومد. خیلی لاغر بود. با یه بلوز و شلوار مشکی. خیلی آهنگ های قشنگی خوند. به سبک خواننده های کافه نادری. انتظارشو نداشت. یه شعر برای کارتونهای بچگی خوند که خیلی باحال بود. یه شعر هم راجع به خلیج فارس خوند که خیلی عالی بود. فکر کنم اگه همون موقع بهمون اسلحه می دادن می رفتیم جنگ.
آخر سر هم علیرضا عصار اومد. اول یه دکلمه ای خوند. بعد شروع کرد به خوندن سه چهار تا از آهنگهای معروفش. خیلی خوش گذشت. هنوز که یک هفته گذشته من هنوز صدام گرفته است. انقدر که جیغ زدم و سوت کشیدم.
